Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Μόνο ο Καντάφι έχει δικαίωμα να σκοτώνει τους Λίβυους

Έχουμε ζήσει γεγονότα κοσμοιστορικά τελευταία: ο ένας μετά τον άλλο οι καταπιεσμένοι λαοί της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής εξεγείρονται, ζητώντας να τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπους. Δεν μπορείς παρά να χαίρεσαι όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, όταν βλέπεις ανθρώπους να ξυπνάνε και να διεκδικούν καλύτερες και πιο ανθρώπινες συνθήκες.
Δεν μπορώ παρά να θαυμάσω τον τρόπο με το οποίο αυτό έγινε στην Αίγυπτο, το πως χειρίστηκε το θέμα ο στρατός και πώς τελικά έληξε αυτή η μοναρχία με ελάχιστες απώλειες.
Στη Λιβύη πάλι έγινε το ακριβώς αντίθετο, από ένα διεφθαρμένο χουντικό συνταγματάρχη, φίλο μέχρι πρότινος και της Ελλάδας και της Γαλλίας και της Ιταλίας. Αντί λοιπόν ο Καντάφι να αποδεχτεί ότι τέλειωσε το παιχνίδι, άρχισε να πολεμάει το λαό του. Και δε μιλάμε για ΜΑΤ και ασφαλίτες, μιλάμε για αεροπορικούς βομβαρδισμούς και επιδρομές με άρματα μάχης.
Εκεί λοιπόν αγανάκτησα κι αναρωτήθηκα:'Που είναι αυτός ο ΟΗΕ κι οι Αμερικανοί, που ξέρουν να μπουκάρουν στις χώρες με κάθε απίθανο πρόσχημα και τώρα που οι άνθρωποι σφαγιάζονται από τον ίδιο τους τον αρχηγό, κάνουν τις πάπιες;' Κι ούτε είδα να οργανώνεται κανένα συλλαλητήριο εναντίον του σοσιαλιστή Καντάφι από όλους αυτούς που κόπτονται για την ειρήνη. (για την Ελλάδα μιλάω)
Με το που άρχισαν όμως να βομβαρδίζουν οι αδίστακτοι ιμπεριαλιστές, αμέσως αγανακτήσανε όλοι, γιατί σκοτώνονται άμαχοι, γιατί δε νοιάζονται για το λαό, αλλά για τα πετρέλαια κλπ κλπ. Ο κόσμος γύρω αλλάζει και κάποιοι μένουν κολλημένοι στα ίδια και στα ίδια, στα ίδια συνθήματα, στις ίδιες πρακτικές. Δεν λέω ότι δεν θέλουν να βάλουν χέρι στα λεφτά αν μπορούν (αλίμονο, καπιταλιστές είναι).
Το θέμα αυτής της ανάρτησης είναι ότι κάποιους δεν τους νοιάζει αν οι Λίβυοι δολοφονούνται από τον Καντάφι, τους νοιάζει να μη σκοτώνονται από τους Αμερικανούς. Δεν τους νοιάζει αν στη Βιρμανία σε βάζουν φυλακή αν ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου, αρκεί να μην πάνε να βοηθήσουν οι Αμερικάνοι.
Όλοι είμαστε άνθρωποι και αξίζουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Κανείς δεν πρέπει να εκμεταλλεύεται, κανείς δεν πρέπει να σκοτώνει. Αυτό είναι το νόημα.
Το καλό με το να μην είσαι ενταγμένος (ή κολλημένος ή πουλημένος) σε κόμματα, είναι ότι μπορείς να εκφράσεις την πραγματική δική σου άποψη (και να κριθείς γι' αυτή βέβαια)

1 σχόλιο:

  1. akrivos etsi. san to thema mas na min einai o hamos pou ginetai kai o kosmos pou hanete, alla i Ameriki. Kollimena myala. Kallimeni aristera. Krima. Krima. Krima.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δεν κρατιέμαι! θελω να σχολιάσω τώρα!