Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
Εγώ, ο μαλάκας ο σύγχρονος Έλληνας
Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, κουμπάροι, Παυλίδης, Κοντός, Τσιτουρίδης, Ψωμιάδης, Παπαγεωργόπουλος, Παναγιωτόπουλος, , Παπαμαρκάκης, Χριστοφοράκος κλπ κλπ. ένα μπουκέτο από λουλούδια, μια ανθοδέσμη πολιτικών αντρών, που πουλάνε τη μάνα τους, τη χώρα τους, την όποια υπόληψή τους, για ένα σπίτι, ένα γιωτ, μερικά ψωροεκατομμύρια.
Και θέλουμε τώρα να μας κυβερνήσουν οι άλλοι, οι οποίοι, πέντε χρόνια τώρα δεν έχουν κάνει τίποτα απολύτως. Κάθονται και περιμένουν υπομονετικά τη φύση να κάνει το έργο της. Σαπίζει, σαπίζει, σαπίζει, κάποια στιγμή πέφτει το φρούτο. Κι αυτοί δεν έχουν βελτιωθεί σε κανένα σημείο. Δεν έχουν βοηθήσει σε τίποτα τη χώρα. Αφού σαπίσανε, σαπίσανε, σαπίσανε κι αυτοί, πέσανε και πήγανε κατευθείαν και θρονιαστήκανε στην αίθουσα αναμονής. Πέντε χρόνια τώρα απλώς περιμένουν...
Αλλά κι εμείς έτσι δεν είμαστε; Για να φτιάξουμε τη ζωή μας, περιμένουμε...
Περιμένουμε απ' τους άλλους να κάνουν επανάσταση.
Περιμένουμε τον παππού να πεθάνει, μπας και μας αφήσει τίποτα.
Περιμένουμε απ' τον μπαμπά και τη μαμά να μας ταίσουν και να μας βρουν δουλειά της αρεσκείας μας.
Περιμένουμε να πάρουμε επιδοτήσεις για τα πάντα.
Περιμένουμε τη γκόμενα να μας την πέσει.
Περιμένουμε τους ξένους να κάνουν τις βρωμοδουλειές.
Περιμένουμε ένα θαύμα που ποτέ δεν έρχεται...
Κυριακή 26 Απριλίου 2009
Δέντρα ή πάρκινγκ;
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
Μια πλακιτσα καναμε..
Πέμπτη 16 Απριλίου 2009
Τα 30 Αργύρια
Βρισκόμαστε στο μυστικό δείπνο κι αφού όλοι έχουν φάει κι έχουν πιει αρκετά, έρχεται η ώρα να φύγουν, οπότε ο Χριστός χτυπάει τα χέρια του και ζητάει το λογαριασμό. Μόλις έρχεται ο λογαριασμός, λέει στον Πέτρο:
"Πέτρο, ξέρεις ότι δεν κουβαλάω χρήματα πάνω μου. Μπορείς να το αναλάβεις;"
"Βεβαίως δάσκαλε", απαντάει ο Πέτρος. Αυτός γυρνάει στον Παύλο και του λέει τα ίδια. Το ίδιο κάνουν όλοι και τελευταίος μένει ο Ιούδας. Γυρνάει δίπλα του, βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλος, ανοίγει το λογαριασμό και αναφωνεί:
"30 αργύρια; Μα που να τα βρω;"
Δευτέρα 13 Απριλίου 2009
Τι σημαίνει για σένα να είσαι αριστερός;
Αν βγάλουμε τη λέξη "ἀριστερός" απ᾽την κομματική της υπόσταση, τότε τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει έναν τέτοιο τύπο; Κατά την άποψή μου, είναι ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο και τη θέση σου μέσα σ' αυτόν. Συνειδητοποιείς ότι είσαι ένα θαυμαστό ον, αλλά καταλαβαίνεις ότι είσαι ένα μέσα στα αμέτρητα τρισεκατομμύρια θαυμαστά όντα που υπάρχουν. Όσο σημαντικός είσαι εσύ για να μπορεί να λειτουργεί το σύμπαν, το ίδιο σημαντικά είναι όλα τα άλλα. Δεν τρέφεις την αυταπάτη πως μέσα σ' ένα πλήθος από μαλάκες εσύ είσαι ο εκλεκτός, οπότε οι κανόνες και οι νόμοι και οι ευαισθησίες είναι μόνο γι' αυτούς, που τους χρειάζονται κι όχι για σένα.
Δε βάζεις πάνω απ' όλα τα λεφτά, ούτε θεωρείς ότι τα παιδιά σου και το άγχος σου για να τα εξασφαλίσεις είναι μια πολύ καλή δικαιολογία, για να κλέψεις, να κοροιδέψεις και να σκοτώσεις. Δεν ανήκεις δηλαδή σ' αυτούς, που αφού ξεπουλήθηκαν και ξεφτιλίστηκαν για να έχουν σπίτι, εξοχικό, σαλέ και τζιπάκι, συνεχίζουν να παίρνουν φακελάκια και μίζες, όχι γι' αυτούς, για ν' αφήσουν κάτι στο παιδί τους. Όχι ότι είναι κακό να έχεις τζιπάκι και σαλέ, το αντίθετο μάλιστα, το θέμα είναι τι έχεις κάνει για να τ' αποκτήσεις.
Θεωρείς τον εαυτό σου και την οικογένειά σου μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου, που αν πάει καλά θα ωφελήσει και σένα. Δεν κοιτάς ν' αρπάξεις ότι μπορείς για σένα και την οικογένειά σου, στερώντας το από μια άλλη, επειδή έτσι είναι η ζωή, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ζούγκλα έχουμε γίνει και άλλα τέτοια ευφυολογήματα, που τα πετάμε, για να δικαιολογήσουμε την κατάντια μας.
Δεν πετάς τ' απόβλητά σου στον κήπο του αλλουνού το βράδυ, που δε σε βλέπει, γιατί έχεις το μυαλό να σκεφτείς ότι το επόμενο βράδυ μπορεί να κάνει κι αυτός το ίδιο. Δεν σταματάς ακριβώς μπροστά από το περίπτερο κλείνοντας τη μοναδική λωρίδα και σταματώντας τους πάντες, για να πάρεις εσύ τσιγάρα.
Μπορώ να γράψω πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα, κι ο καθένας από σας σίγουρα έχει σκεφτεί ήδη μερικά. Νομίζω ότι η επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού, ο νόμος της ελεύθερης αγοράς, τα golden boys σε όλα τα επίπεδα, το χρήμα, οι στόχοι, το κέρδος με κάθε τίμημα μας έχουν εξαθλιώσει, μας έχουν γεμίσει με πράγματα αχρείαστα κι έχουν βγάλει από μέσα μας πράγματα θεμελιώδη και ουσιαστικά.
Σκεφτείτε τι θέλετε ν' αφήσετε στο παιδί σας: Διαμέρισμα ή χαρακτήρα;
Και κλείνω με το τραγούδι του Bugsy Malone από την κομμουνιστική διαφήμιση της Coca Cola: You give a little love and it all comes back to you...
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
Ο μπάτσος είναι μπάτσος everywhere
Σημείωση: λίγα λεπτά μετά ο κ. Τόμλινσον πέθανε από καρδιακή προσβολή
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
μποικοταζ και ξερο ψωμι
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Ο ρομπεν των αντικαπιταλιστων

Σάββατο 4 Απριλίου 2009
Άνθρωπος μισεί άνθρωπο
Το σχέδιο είναι απλό, κατά τη γνώμη μου. Μεγαλώνεις σε μια χώρα, που η ιστορία είναι ότι της έχει απομείνει. Μην έχοντας να δείξουμε κάτι εντυπωσιακό σαν χώρα στη νεότερη ιστορία μας, σε επίπεδο τεχνολογικό, πολιτικό ή επιστημονικό, ζούμε με τις αναμνήσεις. Μαθαίνεις για τα αρχαία μεγαλεία και για όλους αυτούς τους ήρωες, που, ύστερα από τετρακόσια μόνο χρονάκια υποδούλωσης, αντιστάθηκαν κι ελευθέρωσαν τη χώρα από τους αλλόθρησκους, που έχουν πάντα σαν σκοπό να μην αφήσουν την Ελλάδα να ξεδιπλώσει το ταλέντο της και καταλάβει την ηγετική θέση, που της αξίζει στην παγκόσμια σκακιέρα.
Φεύγοντας απ᾽το σχολείο, δε σου λένε ότι φταίει το μπουρδέλο το κράτος, που δεν μπορείς να βρεις δουλειά, επειδή δε σε μόρφωσε, επειδή δεν επένδυσε σε δομές και τεχνολογικό εξοπλισμό, επειδή δεν έχει όραμα και σχέδιο γι᾽αυτή τη χώρα. Όχι. Το ένδοξο ελληνικό κράτος δε φταίει. Φταίνει οι ξένοι. Που ήρθαν εδώ και έφεραν την κακομοιριά τους, να μαγαρίσουν αυτόν τον παράδεισο. Κι εμείς πηγαίναμε μετανάστες και κάναμε τις ίδιες δεύτερες δουλειές, που κάνουν τώρα οι ξένοι εδώ, αλλά εμείς είμαστε άλλο. Μπορεί να σφουγγαρίζαμε σκάλες, αλλά το κάναμε με έναν άλλο αέρα, περήφανο, αρχαιοελληνικό.
Φταίνε λοιπόν οι ξένοι. Αν λοιπόν τους έχουμε στην παρανομία, χωρίς χαρτιά και περίθαλψη, να κοιμούνται δέκα δέκα σε ερείπια, για τα οποία παίρνουμε νοίκια, χωρίς να τα ανακαινίζουμε, τους κακοπληρώνουμε και τους δέρνουμε όπου τους βρίσκουμε, κάποια στιγμή θα ξεκουμπιστούν από δω πέρα. Και θα μείνουμε επιτέλους ήσυχοι, απαλλαγμένοι από τη βρωμερή παρουσία τους και ως μία γροθιά, θα βάλουμε μπρος το μεγάλο μας σχέδιο: Να γίνουμε αυτό που νομίζουμε ότι κάποτε είμασταν.
Να πούμε βέβαια ότι δε φταίνε μόνο οι ξένοι. Φταίνε και οι εδώ σύμμαχοί τους, όλοι αυτοί οι δήθεν προοδευτικοί, κομμουνιστές θα έλεγα, οι άπλυτοι οι χίππηδες, που νομίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ότι όλοι είμαστε αδέρφια, πις, λαβ, εβριμπαντι γιουναιτ και άλλα τέτοια αδερφίστικα, που έχουν σαν σκοπό να διαβρώσουν τον ελληνισμο και να μας γυρίσουν πίσω.
Όλα αυτά με αφορμή έναν πόλεμο που μαίνεται τελευταία στο Ρέθυμνο, μεταξύ εθνικιστών και κομμουνιστών, με ξυλοδαρμούς, πόλεμο συνθημάτων και βεβηλώσεις εκατέρωθεν. Πάντως είναι αστείο,σε μια πόλη τουριστική, να υπάρχουν άνθρωποι, που ζουν αποκλειστικά από τους ξένους, και να οργανώνονται με σύνθημα το ῾έξω οι ξένοι ῾. Εκτός αν είμαστε εκλεκτικοί. Γουστάρουμε π.χ. τους πλούσιους Ρώσους, αλλά δε γουστάρουμε τους φτωχούς Ρουμάνους. Όπως στην ταινία του Μπενίνι " Η ζωή είναι ωραία ", που τον ρώτησε ο γιος του, γιατί σ᾽ένα κατάστημα είχε επιγραφή " Απαγορεύονται οι Εβραίοι " κι αυτός του είπε " Κι εμεἰς στο δικό μας θα γράψουμε ότι θέλουμε. π.χ. "Απαγορεύονται οι Βησιγότθοι και οι αράχνες" Ότι τον βολεύει τον καθένα. Άλλωστε η ιδεολογία είναι σαν το καλσόν: Το τραβάς από δω, το τραβάς από κει, μέχρι να εφαρμόσει ακριβώς εκεί που το θέλεις, καλές μου φιλες.
Κατά τη γνώμη μου, οποιαδήποτε ιδεολογία ή θεωρία κρίνει τον άλλο σύμφωνα με το χρώμα του, με την ομάδα του, με τα λεφτά του, με τη χώρα του, είναι τροφή για μαλάκες. Να σκοτώσω δηλαδή τον άλλο, επειδή είναι γαύρος ή βουδιστής; Να πω ότι ο Ελβετός εἰναι καλός κι ο Αλβανός είναι κακός, απλώς και μόνο απ᾽την καταγωγή τους; Τελικά η μάχη είναι μία: το καλό εναντίον του κακού. Σ᾽αυτή τη μικρή ζωή που έχεις στα χέρια σου, πρέπει να διαλέξεις αν ήρθες για να κάνεις καλό ή για να κάνεις κακό κι όχι να ακολουθείς τυφλά κάτι, που αύριο θα αποδειχθεί απατηλό.
Ουγκ.
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
Η ώρα της γης; Τη βγάλαμε την υποχρέωση
Ἐτσι και δω στο Ρέθυμνο, δηλώσαμε συμμετοχή, σαν δήμος, και τελικά δεν έγινε τίποτα. Και δεν εννοώ καμιά εκδήλωση, εννοώ το πιο απλό, να σβήσουν για μια ώρα τα δημοτικά φώτα, τουλάχιστον σε επιλεγμένα σημεία. Σ᾽αυτά είμαστε πρώτοι.
Τἐλος πάντων. Τη σώσαμε τη γη. Του χρόνου πάλι.
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Ο νόμος της "κουκούλας"
"Μια μέρα ένας αστυνομικός έφερνε ένα σημείωμα «Την επόμενη Τετάρτη. Να περάσετε 8μμ από το Αστυνομικό Τμήμα και να ζητήσετε τον υπαστυνόμο. Δι υπόθεσιν σας». Δεν είχες καμιά εκκρεμότητα με την αστυνομία, αλλά ποτέ δεν γνώριζες που θα καταλήξει μια τέτοια συνάντηση. Κανόνας της εποχής. Σε τέτοια περίπτωση να είσαι καθαρός, με αλλαγμένα ρούχα και λίγα χρήματα στη τσέπη. Επειδή δεν ήξερες που θα καταλήξεις και πόσες μέρες θα είσαι στο κελί.
Κάτι τέτοια ετοιμάζουν πάλι οι άρρωστοι εγκέφαλοι της δεξιάς. Ο νέος προτεινόμενος Νόμος, με πρόσχημα τους κουκουλοφόρους αρχίζει να επιβάλει ένα καταθλιπτικό, καταπιεστικό καθεστώς.
Όποτε οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις της χώρας μας είχαν κρίση, οικονομικές δυσκολίες που θα αγανακτούσαν κόσμο, συνδύαζαν αυτά τα μέτρα με κάποιο τρομονόμο κατά των εργαζομένων.
Το 1929 με τον περίφημο νόμο του Ιδιώνυμου, της τότε κυβέρνησης Βενιζέλου, ακόμα και το φρόνημα, οι ιδέες μεταβάλλονταν σε αδίκημα. Μετά το 1945 με τον 509 οδηγήθηκαν χιλιάδες άνθρωποι σε δίκες, φυλακές, εκτελέσεις. Η Χούντα χρησιμοποίησε το Νόμο 375 για να καταδιώξει κάθε αντίθετό της. Αλλά συμπληρωματικά ερχόντουσαν οι διάφορες αστυνομικές, διοικητικές διατάξεις που έκαναν δύσκολη τη καθημερινή ζωή του πολίτη.
Θυμάμαι πχ τις αστυνομικές διατάξεις των χρόνων '50. Απαγορευόταν ένα Σωματείο, μια Ομοσπονδία να κυκλοφορήσει μια προκήρυξη προς τα μέλη του αν αυτή δεν είχε περάσει από την έγκριση του συνδικαλιστικού τμήματος της Ασφάλειας. Απαγορευόταν κάθε δημόσια συγκέντρωση. Απαγορευόταν ακόμη η ομιλία από το μπαλκόνι του Εργατικού Κέντρου π.χ. Γινόντουσαν αυτόματα αδικήματα με όλες τις άσχημες συνέπειες. «Απόπειρα ανατροπής του καθεστώτος», «συνωμοτική οργάνωση», παράβαση νόμου περί τύπου», κλπ. Ότι θες κατέβαζε το αρρωστημένο κεφάλι τους για να φοβίσουν το λαό.
Ο νέος προτεινόμενος νόμος, με πρόσχημα τους κουκουλοφόρους, επιβάλει ένα πιο καταθλιπτικό, καταπιεστικό καθεστώς. Δημιουργεί το φόβο στον πολίτη.
Εκείνο το «περιύβριση της αρχής», «αντίσταση κατά της αρχής», το οποίο ήδη υπάρχει, ταλαιπωρεί πολλούς αν δεν μπορούν μαζικά να αντισταθούν. Αυτό συνέβη και με πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικής προέλευσης, που προσπάθησαν να υπερασπίσουν το πάρκο τους, τη πρασινάδα της γειτονιάς και ήταν σχετικά λίγοι. Αμέσως χειροπέδες, αστυνομικό τμήμα, κλείσιμο σε κελί μέχρι το επόμενο πρωί, οπότε με χειροπέδες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα να αποφασίσει. Βέβαια τις περισσότερες φορές αυτός τους αφήνει ελεύθερους, αφού τίποτε δεν έχουν κάνει. Όμως μένει το τραύμα του φόβου. Μη μιλάς σε αστυνομικό, μη ζητάς εξηγήσεις, δεν μπορείς να ξέρεις που θα καταλήξεις. Οδηγούν στη σιωπή του πολίτη. Αυτή είναι η επιδίωξη. Πολίτης μουγγός μπροστά στην εξουσία.
Να μη γελιόμαστε. Τέτοια μέτρα, τέτοιες πρακτικές ψηφίζονται και χρησιμοποιούνται όταν οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις έχουν οικονομικές δυσκολίες όπως τώρα και υπάρχουν διαμαρτυρίες των εργαζομένων αλλά και κάθε πολίτη. Φόβος να πλανάται πάνω από την κοινωνία, να υποτάσσεται, να μην αντιδρά.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την Αντίσταση στα τρομομέτρα. Να μη καταλήξει πάλι η κοινωνία μας στη κατάσταση φόβου και ακινησίας των χρόνων μέχρι το 1974. Θα είναι θανατερό για τη χώρα μας αν ο λαός της υποκύψει σε τέτοιες αστυνομικές πρακτικές, με οποιοδήποτε πρόσχημα τις σερβίρουν. Και πάλι μια ταφόπλακα φόβου, παράλυσης της κοινωνίας. Καταστάσεις που ζήσαμε εμείς οι παλαιότεροι και υποφέραμε φοβερά. Αντίσταση από τώρα που μπορούμε. Αν επιβληθεί πάλι ένα τέτοιο πλέγμα νόμων, διατάξεων, εγκυκλίων, τότε θα είναι αργά."
Δημήτρης Λιβιεράτος
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
Παγκόσμιο ρολόι αφύπνισης
Αξίζει να δείτε το παγκόσμιο ρολόι του internet, που αποτυπώνει
τα πάντα που συμβαίνουν στον πλανήτη μας κάθε δευτερόλεπτο
που περνάει (μεταξύ άλλων οι αλλαγές του πληθυσμού, η παραγωγή
ενέργειας και τροφίμων, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος κλπ..)
http://www.poodwaddle.com/worldclock.swf
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΦΑΤΑΟΥΛΕΣ...
Σάββατο 21 Μαρτίου 2009
Ελλάδα - Ισραήλ
Στο γήπεδο θα βρίσκεται και η δική μας ομάδα, η Rigor Mortis, και θα κάνει την παρουσία της αισθητή. Επιτέλους ήρθε η ώρα να βγούμε στην τηλεόραση. Μη μας χάσετε...
Τα εισιτήρια κοστίζουν 15, 25 και 30 Ευρώ και ήδη διατίθενται (10:00 - 17:00) από τα εκδοτήρια του γηπέδου κι από έκτακτα εκδοτήρια στις πλατείες Λεόντων και Ελευθερίας και έξω απ᾽το Bowling Center.
Ισραηλινοί ελάτε θα περάσουμε ωραία, όπως είπε κι η γάτα στα ποντίκια...
Υπάρχει φάρμακο για τον καρκίνο;
Είναι τραγικό να βλέπεις την κατάντια του ανθρώπου σε όλες του σχεδόν τις πτυχές. Ακόμα και σ᾽αυτόν τον τομέα θα βρει το λόγο (χρήμα) να αφήσει τον άλλο να υποφέρει ή και να τον κάνει να υποφέρει αν χρειαστεί.
Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής: Στο πανεπιστήμιο Alberta του Καναδά δοκιμάσανε για τη θεραπεία του καρκίνου μια, ήδη υπάρχουσα και πάρα πολύ φτηνή ουσία, η οποία λέγεται D.C.A. -Dichloroacetic acid. Τα αποτελέσματα ήταν απίστευτα: 70% υποχώρηση του όγκου σε τρεις βδομάδες σε ποντίκια, αλλά και σε ανθρὠπινα κύτταρα, που καλλιεργήθηκαν έξω απ᾽το σώμα. Το βιντεάκι που τα αναφέρει αυτά εμφανίστηκε πριν από ενάμιση χρόνο. Έψαξα να βρω μήπως το δοκιμάσανε και σε ανθρώπους και βρήκα μια μαρτυρία μιας γυναίκας, που έλεγε ότι από μόνο του το D.C.A. δεν έκανε δουλειά, αλλά με κάποιο συνδυασμό εξαφάνισε τον όγκο, από τη γυναίκα που δεν έβγαζε ούτε το Σαββατοκύριακο.
Και το τραγικό βέβαια βρίσκεται στο γεγονός ότι οι φαρμακευτικές εταιρίες δεν ασχολούνται επειδή η ουσία υπάρχει ήδη, δηλαδή δεν μπορουν να την πατεντάρουν, και άρα δεν μπορούν να βγάλουν τα συνηθισμένα υπερκέρδη.
Βέβαια, εμείς εδώ στην Ελλαδίτσα τίποτα. Αν ήταν καμιά φραπελιά, δέκα εκπομπές θα᾽χε κάνει η Δρούζα.
Απ᾽την ἀλλη, είναι δυνατόν να υπάρχει αυτή η πιθανότητα και να μην έχει γίνει πρώτο θέμα παγκοσμίως τὀσο καιρό; Αν ξέρει κανείς τίποτα παραπάνω, ας βοηθήσει.
Το βιντεάκι το βλεπετε εδώ και ιστοσελίδες για το D.C.A. εδώ κι εκεί.
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009
Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
sesame street
Οικονομική κρίση και εκκλησία!
Τι το 'θελα??
Έπεσα πάνω στις ειδήσεις.Άκουσα μέσα σε ένα τέταρτο, περίπου είκοσι φορές τη λέξη "κρίση"(συν καμιά πενηνταρια φορές που την είχα ακούσει εδώ και κει την υπόλοιπη ημέρα, μας κάνουν περίπου εβδομήντα φορές).
Ο κόσμος λέει πεινάει, νιώθει ανασφάλεια, εξεγείρεται, άλλοι σκήβουν το κεφάλι, και τέλοσπαντων όλοι αντιμετωπίζουν την"κρίση" με τον δικό τους τρόπο..
Έγώ θα ήθελα να ήξερα, πως αντιμετωπίζουν, όλη αυτή την κατάσταση, αυτοί..οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ της εκκλησίας μας.Αυτοί που δίνουν το παράδειγμα του ηθικού και δίκαιου και φιλέσπλαχνου κτλ.Αυτοί που θα έπρεπε να δίνουν τον ένα από τους δύο χιτώνες τους, το ένα από τα δύο οικοπεδά τους, το ένα από τα δύο χρυσά κουτάλια τους ή έστω το ένα από τα δύο τους χρυσά μπαστούνια, μανικετόκουμπα, χρυσούς σταυρούς κλπ.
Οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ που κυκλοφορούν ταπεινά με αλεξίσφαιρες λιμουζίνες, και έχουν ένα τσούρμο δούλους να τους υπηρετούν, έχουν στην κατοχή τους μία αμύθητη, της τάξεως(με πρόχειρους μετριοπαθείς υπολογισμούς) 20 Δις Ευρώ ακίνητη περιουσία η οποία δεν φορολογείται καν.
Τι σημαίνει αυτό..?
Σημαίνει 4 Δις ευρώ το χρόνο σε φόρους για ένα μόνο χρόνο(αν φορολογούταν).Αν ανάγουμε αυτό το ποσό σε μεγέθη 20ετίας...τότε μιλάμε για 80Δις Ευρώ!!!
Επίσης 4 Δις ευρώ σημαίνει 40 πλήρως εξοπλισμένα περιφεριακά νοσοκομεία ή 100 σχολεία ή 20.000 νοσηλευτές και γιατροί.Υποδομές και έμψυχο υλικό, που έχουν ανάγκη οι πολίτες αυτής της κακόμοιρης χώρας που αν και είναι χαμηλόμισθοι, σε αντίθεση με την εκκλησία, πληρώνουν φόρους και για τον αέρα που αναπνέουν.
Εκτός βέβαια από το προνόμιο του αφορολόγητου, μην ξεχάσουμε ότι για τους μισθούς των ιερέων, το κράτος επιβαρύνεται επιπλέον με 160 εκατ ευρώ το χρόνο!!
Και σαν να μην φτάνουν τα παραπάνω, οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ διεκδικούν και εκτάσεις με τίτλους που κατέχουν από εκατονταετίες πριν.
Τι να πω?Σκεπτόμενος όλα αυτά δεν άντεξα.Ρώτησα τον παπά της ενορίας μου όταν πήγα να πάρω μια βεβαίωση αγαμίας πριν ένα δίμηνο(την οποία και πλήρωσα ένα αξιοσημείωτο ποσό) πόσο στοίχισε το ιερό της εκκλησίας(η οποία είναι μια μικρή εκκλησίτσα σε κάποιο χωριό της Κρήτης) και μου απάντησε 12 εκατ Δρχ το 2000.Με αυτά τα λεφτά σκέφτηκα, ότι θα ζούσε μια οικογένεια απόρων(4 άτομα) για 2 χρόνια, αλλά...δεν βαριέσαι!!
http://www.tvxs.gr/v47
Zeitgeist Addendum Analysis.
Το zeitgeist addendum analysis, δημιουργήθηκε με σκοπό να προσφέρει στους Έλληνες χρήστες ένα εργαλείο δημόσιου διαλόγου του ομώνυμου έργου. Χωρίσαμε την ταινία σε εκατόν πενήντα επί μέρους ενότητες, με βάση την θεματολογία έτσι ώστε να δίνουμε στον χρήστη την δυνατότητα της γρήγορης εύρεσης του τμήματος που τον ενδιαφέρει.
http://www.zeitgeistanalysis.site50.net/
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Επιτέλους, Μπάτσοι Παντού.
Ετοιμαστείτε λοιπόν για τεράστιες επιτυχίες της ΕΛ.ΑΣ. Ύστερα από την κατά λάθος εξολόθρευση της 17Ν, τι άλλο μας περιμένει παναγία μου...
Φανταστείτε, έτσι για σπάσιμο, να φτιάξουμε όλοι από μία κουκούλα και να κυκλοφορούμε συνέχεια μ᾽αυτή. Να κατεβαίνεις στο κέντρο και να βλέπεις τους πάντες με κουκούλες, να κοιτάνε τις βιτρίνες, να μιλάνε στο κινητό...
Τι ωραίο που φαντάζει το μέλλον μας
Προβολή Zeitgeist Addendum


*Θέλουμε να ευχαριστήσουμε κατ' αρχήν ο ένας τον άλλο για το ότι καταφέραμε να τελικά να το κάνουμε και στη συνέχεια τα παιδιά απ' τη Συμμαχία "Σταματήστε τον πόλεμο" που μας άφησαν να δράσουμε παράλληλα με το αντιπολεμικό φεστιβάλ και βέβαια ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Black, που μας έδωσε τα ηχεία και τον προτζέκτορα, το χρόνο και τις γνώσεις του.
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Επίθεση στο κρατίδιο του Κολωνακίου;
Δεν είναι άδικο να είσαι χρεωμένος στις τράπεζες, προσπαθώντας να συντηρήσεις το μαγαζί σου και να έρχονται ξαφνικά δέκα τσογλάνια και να στο σπάνε; Άλλο τόσο άδικο δεν είναι να σπουδάζεις για χρόνια, για να φτάσεις να γλείφεις καθάρματα πολιτικούς και στο τέλος να αισθάνεσαι υπόχρεος επειδή σου εξασφάλισαν ανασφάλιστη εργασία στο κράτος, που ᾽θέλει᾽ να καταπολεμήσει την ανασφάλιστη εργασία;
Δεν είναι άδικο όλοι οι τελειωμένοι και αποτυχημένοι να κλείνονται στο κρατίδιο του αγίου όρους κι από κει, μάλλον μέσω θείας φώτισης, να μετατρέπονται σε βέρι ιμπόρταντ πίπολ και να ξεπουλάνε τις λίμνες και τις παραλίες τις δικές σου, για να χτίζουν βίλες και καταθέσεις; Δεν είναι άδικο να σκοτώνουν το παιδί σου κι αντί να ζητήσουν συγγνώμη, να βάζουν καθάρματα δικηγόρους να ασελγούν πάνω στη μνήμη του παιδιού σου, λέγοντας ό,τι ασυναρτησία κατεβάζει ο τηλεκαμμένος τους εγκέφαλος;
Πως είναι δυνατόν να βγαίνουνε τώρα και να διαμαρτύρονται για τα αυτοκίνητα και τις βιτρίνες, όταν αυτός που τα σπάει έχει μεγαλώσει σε ένα κλίμα "εδώ κάνει ο καθένας ότι γουστάρει και κατά 99% δεν τιμωρείται"; Σε μια κοινωνία όπου γίνεται διάσημος αυτός που θα κάνει τη μεγαλύτερη βλακεία, που αρκεί να είσαι αδίστακτος για να πας μπροστά και αρκεί να είσαι σωστός και δίκαιος για να σε πούνε μαλάκα, γιατί ζητάμε τα ρέστα απ᾽αυτόν που πετάει πέτρες εκεί που κάθονται για καφέ οι δικηγόροι με τους δικαστές και κανονίζουν πόσα θα τους δώσουν για να αθωώσουν τον πελάτη τους;
Είναι τραγικό να θες να πας για καφέ στο κέντρο και να μην ξέρεις αν θα σε φάνε οι τρομοκράτες, οι μπάτσοι, οι ληστές η όποιος άλλος νομίζει ότι έχει το δικαίωμα. Δεν είναι όμως πιο τραγικό απ´ το να πληρώνεις μια ζωή για ασφάλεια, να πληρώνεις ιδιωτικούς γιατρούς γιατί την ασφάλειά σου την έχουνε χεσμένη, κι όταν έρθει η ώρα να σταματήσεις, να σου λένε ότι δεν έχουνε λεφτά για τη σύνταξή σου.
Και φτάνουμε πάλι στι ίδιο συμπέρασμα: δε φτάνει μόνο να τα λέμε και να επιδοκιμάζουμε και ῾μπράβο ρε μεγάλε, καλά τα λες᾽ σε όποιον λέει τα αυτονόητα, είτε είναι ο Λαζόπουλος, είτε είναι blogger, είτε είναι ο Τσάβεζ ή όποιος άλλος. Πρέπει να οργανωθούμε. Πρέπει να ενωθούμε και να αλλάξουμε καταστάσεις. Πλέον το " εγώ θα κάνω την προσωπική μου μικρή επανάσταση κι αν όλοι την κάνουμε, κάτι θ᾽αλλάξει" δε φτάνει. Οι κακοί είναι παντού γύρω μας (και μέσα μας), είναι πολλοί και είναι οργανωμένοι. Πρέπει να αντεπιτεθούμε και να ξεφύγουμε απ᾽τα νύχια της ελεύθερης αγοράς, του "δεν έχει σημασία πως θα βγάλεις τα λεφτά, αρκεί να είναι πολλά και να μη σε πιάσουνε". Πρέπει να ξεφύγουμε απ᾽αυτή τη δίνη, που μας περιστρέφει και μας ζαλίζει και δε μας αφήνει να ηρεμήσουμε λίγο και να σκεφτούμε τι είναι αυτά που πραγματικά έχουμε ανάγκη.
Ουγκ.
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
Z-DAY 15 Μαρτιου - Ρέθυμνο
Έχουμε ξαναγράψει πολλές φορές για το Zeitgeist, ένα ντοκιμαντέρ, που εξηγεί πως καταφέραμε να υποδουλωθούμε στο χρήμα. Εκτός απ' το να καταγγέλει, το ντοκιμαντέρ προτείνει και λύση για μια άλλη άποψη πάνω στη ζωή, στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας, στα άλλα είδη και στον πλανήτη γενικότερα. Την Κυριακή 15 Μάρτη στο Ρέθυμνο θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ στα πλαίσια του αντιπολεμικής δράσης που θα διαδραματίζεται όλη μέρα και θα περιλαμβάνει εκθέσεις, συναυλίες, ομιλίες κλπ.Στην Αθήνα θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ + 30λεπτη παρουσίαση στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος, Prince Filmcenter, Συγγρού 106. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ
Κυριακή 8 Μαρτίου 2009
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Τελικά είσαι μεγάλος Μαλλέλης
Γνήσιος εκφραστής του πνεύματος "Δείχνω και τ' άντερά μου αν είναι να φέρω νούμερα", μπορεί να φαίνεται σαν ένα τίποτα, μπροστά στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα. Πολλοί σίγουρα θα σκέφτονται: "'Ελα μωρέ, η Πετρούλα είναι το πρόβλημά μας; Δείχνει λίγο κώλο, και τι έγινε; Δηλαδή, άμα σταματήσει η Πετρούλα, θα λυθούν τα προβλήματά μας;" Όχι ρε φίλε, δε θα λυθούν τα προβήματά μας. Αν όμως δε σταματήσουν να μας φέρονται σα λιγούρια και να μας δείχνουν κώλους στις ειδήσεις, κώλους στον καιρό, κώλους στις διαφημίσεις, κώλους στις ταινίες και κώλους στις εκπομπές, στο τέλος τι θα μας κάνουνε; Πολύ σωστά, ΚΩΛΟΥΣ! Και ναι, μπορεί όλοι οι άνθρωποι να μη θέλουν να βλέπουν τις ίδιες ειδήσεις και τον ίδιο καιρό, μπορεί όντως κάποιοι να θέλουν κάτι πιο ανάλαφρο, αλλά αυτό απέχει πολύ απ᾽το να δείχνεις στις ειδήσεις περισσότερους κώλους απ᾽ότι μούρες.
Είναι κρίμα κι άδικο να δίνουμε ακόμα αξία σε πράγματα και πρόσωπα ανάξια. Αφού αντιγράφεις ρε φίλε, αντέγραψε κάτι καλό. Γιατί να μην είσαι υπεύθυνος για κάτι καλό, για κάτι θετικό; θέλεις τόσο πολύ να γεμίζεις το βιογραφικό σου με βλακείες;
Και κάποιες στιγμές, που δε θα περιτριγυρίζεται από τους ογκόλιθους του πνεύματος, που έχουν μαζευτεί εκεί στο κανάλι του, ο Μαλλέλης θα προσπαθεί κάπως να δικαιολογήσει τις επιλογές του και είμαι σίγουρος ότι θα λέει ότι είναι ένας θεματοφύλακας της ποιότητας, ότι αυτό που κάνει το κάνει για να μας ξεγυμνώσει, να μας δείξει πόσο άδειοι είμαστε, να μας ταρακουνήσει δηλαδή. Πάνω κάτω δηλαδή αυτά που πιστεύει ένας αντιστοίχως μεγάλος Έλληνας, ο τεράστιος Νίκος Καρβέλας "Ο ξέρω τόνους μουσική, αλλά με σας τους κάφρους που έχω μπλέξει, αναγκάζομαι να πέσω στο επίπεδό σας, μήπως και επικοινωνήσουμε."
Δεν κάνουμε λοιπόν όλοι για όλα. Άλλος κάνει για τα σοβαρά, άλλος κάνει για τα αστεία, άλλος για τις βλακείες, άλλος κάνει για το δελτίο των 8 κι άλλος για να βγαίνει στο δρόμο. Όλα πρέπει να υπάρχουν. Το κακό ξεκινάει όταν αυτός που είναι αυθεντία στις βλακείες προσπαθεί να αποδείξει, όχι ότι είναι ικανός και για κάτι άλλο, αλλά ότι οι βλακείες είναι πιο σημαντικές από οτιδήποτε άλλο.
Και για το κλείσιμο μια σοφία: " Ο Μαλάκας είναι αήττητος"
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Έφτασε η ώρα της Γης;
Παρακάτω είναι το καταπληκτικό βίντεο, που έφτιαξαν τα μέλη του κινήματος στο Βέλγιο
και εδώ για να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της WWF σχετικά με την Ώρα της Γης.
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
Οι γυναίκες της γειτονιάς σας
"Κυρία Κούνεβα,
Οι γυναίκες της γειτονιάς σας οι εργαζόμενες,οι μάνες,οι νοικοκυρές,οι ελληνίδες και οι μετανάστριες,όλες εμείς που ταυτιστήκαμε με αυτό που σας συνέβη,και που δεν έχει περάσει μέρα που δεν το σκεφτόμαστε,όλες εμείς που συμπάσχουμε μαζί σας είμαστε στο πλευρό σας.Θέλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα σας κόντρα στο άδικο.Θέλουμε να ξέρετε πως θα είμαστε στο πλευρό σας σε ότι και αν χρειαστείτε.Είστε για μας η ηρωίδα ενός σύγχρονου παραμυθιού,που ζεί και υπάρχει για να μας δίνει φωτεινό παράδειγμα."
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
Απόδραση Παλαιοκώστα
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΡΕ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ;
ΚΑΙ, ΑΝ ΣΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΦΥΛΑΚΕΣ,
ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑς
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Ο Τσε και η εξέγερση του Δεκέμβρη
Αυτά δήλωνε ο μεγάλος Τσε τον Οκτώβρη του 1962 στην Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας της Κούβας και δεν μπορείς παρά να θυμηθείς τα γεγονότα του Δεκέμβρη και το πόσο δίκιο έχει. Τι καταφέραμε; Βγήκαμε στους δρόμους, φωνάξαμε, σπάσαμε, κάψαμε και το αποτέλεσμα; Τι άλλαξε στη ζωή μας προς το καλύτερο; Όσο αφορά την αστυνομία, βελτιώθηκε κάτι; Αποφασίστηκε να ελέγχονται ή να εκπαιδεύονται οι μπάτσοι καλύτερα; Όχι βέβαια. Όσο αφορά εμάς σαν πολίτες γενικότερα, μας σέβονται περισσότερο, μας προσέχουν περισσότερο; Όχι βέβαια. Και τότε προς τι όλη αυτή η φασαρία; Δηλαδή άμα δεν τα είχαμε κάνει όλα αυτά, πόσο χειρότερα θα είμασταν;
Υπάρχει τόση ενέργεια και τόση θέληση στον κόσμο, ο κόσμος κουβεντιάζει, αγχώνεται, γράφει, διαδηλώνει και πάλι τίποτα. Δεν υπάρχει αυτός ο κάποιος που θα τους τραβήξει όλους μαζί του. Κάποιος άνθρωπος ή οργανισμός ή κόμμα ή οτιδήποτε. Όσο κι αν θέλουμε να ζήσουμε σ’ ένα κόσμο όπου όλοι θα’ μαστε ίσοι και δε θα ‘χουμε ανάγκη από ηγέτες που θα μας τρέχουν από δω κι από κει, στην παρούσα φάση χρειάζεται ένας άνθρωπος σαν τον Τσε, ένας άνθρωπος αγνός, ελεύθερος, αποφασισμένος να θυσιάσει τα πάντα, για να γίνει ο κόσμος λίγο καλύτερος. Γιατί αυτό είναι το σημείο που πάσχουμε, πιστεύω. Είναι τόσο πολλοί όλοι αυτοί που θέλουν να γίνει κάτι, ν’ αλλάξουν τα πράγματα αλλά είναι ελάχιστοι αυτοί που είναι αποφασισμένοι και δεν εννοώ τους γιαλαντζί επαναστάτες. Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να βρούμε και να ενθαρρύνουμε. Μια δεκαριά Τσε να’ χαμε τώρα και θα γινόταν η δουλειά.
Ξαναδιαβάζω τώρα μια συλλογή, «Ερνέστο Τσε Γκουεβάρα – Άπαντα» και έχω πάθει, ξανά, την πλάκα μου. Ο άνθρωπος βρέθηκε με το Φιντέλ κι άλλους είκοσι και κινήσανε να κάνουν επανάσταση, να ρίξουν την κυβέρνηση. Πολεμούσε και έγραφε και φωτογράφιζε και ήτανε κι ο γιατρός τους. Και μετά ανέλαβε το υπουργείο βιομηχανίας, αλλά δεν το παιζε υπουργάρα και χαιλίκια (που θα μπορούσε). Μόλις τελείωνε τη δουλειά, πήγαινε σε συγκεντρώσεις κι έβγαζε λόγους, για να εμψυχώνει τους κουβανούς. Και δεν έφτανε μόνο αυτό. Τα σαββατοκύριακα ήταν πρώτος στην εθελοντική εργασία. Κι όταν λέμε εθελοντική εργασία, εννοούμε χτίσιμο σχολείων, όχι κέντημα.
Μια φορά έκανε ολόκληρο θέμα σε μια ομιλία, γιατί κάποιος του χάρισε μια τσίχλα, γιατί δεν ήταν κάτι αναγκαίο. Με το εμπάργκο η Κούβα είχε τρομερό πρόβλημα στα βασικά είδη κι ο Τσε, ενώ κατάλαβε ότι ο άλλος το έκανε για να του δείξει την ευγνωμοσύνη του, κάνοντάς του δώρο κάτι δυσεύρετο, το βρήκε σαν ευκαιρία να τονίσει ότι δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, για να του κάνουν δώρα, αλλά ούτε κι οι ίδιοι πρέπει να αναζητάνε το περιττό, όταν η χώρα τους πολεμάει για τα βασικά. Έχετε δει ποτέ εδώ στην Ελλάδα τέτοια συμπεριφορά; Εδώ τους δίνεις μίζες και θέλουν να τους πληρώσεις και τις διακοπές οι γύφτοι οι δικοί μας, που άμα διαβάζανε τη βιογραφία του Τσε, θα έπρεπε να αυτοκτονήσουν όλοι.
Κι όταν πάλι είχανε μπει σ’ ένα δρόμο οι κουβανοί, τα παράτησε όλα και πήγε να ξεκινήσει την επανάσταση, που;, στο Κογκό. Και μετά από κει στη Βολιβία, όπου και τον φάγανε. Αντί να κάτσει στην Κούβα ή να γυρίσει στην Αργεντινή, όπου θα τον είχανε σα θεό, έφυγε και πήγε σε άλλη ήπειρο, που δεν τον ήξερε κανένας, να τους βοηθήσει να ελευθερωθούν.
Μιλάμε για έναν άνθρωπο βαθύτατα αλτρουιστή, ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας, ένα πραγματικό και μοναδικό ίνδαλμα. Κι όσοι λένε ότι έγινε ποπ είδωλο και η φιγούρα του παίζει μέχρι και σε στρινγκάκια, δεν πειράζει. Καλύτερα η φιγούρα του, παρά όλα τα λογότυπα που φοράμε πάνω μας σαν τις διαφημιστικές πινακίδες. Και καλύτερα να έχω αυτόν ίνδαλμα, παρά τον Κόκκαλη, το Ρουσσόπουλο, τον Εφραίμ, την Πετρούλα, τον Αυτιά, την Μπεζαντάκου κι όλους αυτούς τους τυχάρπαστους που μας περνιούνται για σπουδαίοι. Αλλά εμείς τους αφήνουμε να μας το παίζουνε σπουδαίοι. Γιατι; Γιατί δεν οργανωνόμαστε να διώξουμε όλη αυτή την καφρίλα που έχει αράξει πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Είδατε που έρχεστε πάλι στα λόγια μου; Μας λείπει η οργάνωση. Να μαζευτούμε π.χ. και να πάμε έξω από τα δικαστήρια και να τα αποκλείσουμε μέχρι να γίνει δίκη για το Βατοπαίδι. Να κατασκηνώσουμε πραγματικά 5.000 άνθρωποι απ’ έξω και να μην αφήσουμε κανένα πολίτη να δικαστεί μέχρι να γίνει αυτή η δίκη. Χειροπιαστά πράγματα. Όχι « διαδηλώνουμε για ένα καλύτερο αύριο» και μετά πάμε σπίτι γιατί αρχίζει ο Γλυκούλης. «Θέλουμε αυτό και δεν το κουνάμε από δω μέχρι να γίνει. Τέρμα»
Αυτά τα ολίγα. Θα επανέλθω με περισσότερο Τσε.
Διακοπές στο Στρασβούργο;
Αν τώρα πάτε και στη μέση βαρεθείτε ή πέφτουν πολλά δακρυγόνα, πάτε μια ώρα δρόμο σ' ένα σαλέ στις Άλπεις κι αφήνετε τους άλλους να κάνουν επανάσταση. Ενδείκνειται και για τον Αγωνιστή του καναπέ.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
Καταδίκη για το mall Athens στο πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου
"Στις 19 Ιανουαρίου στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδικάστηκε η υπόθεση του πρώην Δημάρχου ΤΖΑΝΙΚΟΥ - ( Δήμαρχος Αμαρουσίου επί κατασκευής MALL) σχετικά με την προσφυγή πολιτών, για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων εμπλεκόμενων για την οικοδόμηση του παράνομου μεγαθήριου THE MALL.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον πρώην Δήμαρχο σε 12 μήνες φυλακή με τελεσίδικη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τους ισχυρισμούς του πρώην Δημάρχου ότι το Μall ωφέλησε το Μαρούσι, ότι δεν προξένησε περιβαλλοντολογικές καταστροφές και ότι τα τεράστια χρέη στο Δήμο δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο έργο. Αλλά και η τελική έκκληση της συνηγόρου του κ. Τζανίκου για μείωση της ποινής λόγω πρότερου έντιμου βίου και λόγω μη ταπεινών αιτιών δεν έγινε δεκτή.
Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη δίκη εντός του 2009 που έχει σχέση με την κατασκευή του MALL καθώς έχουν προσδιορισθεί και άλλες 6 δίκες, μία μάλιστα εξ αυτών ζητάει 600 εκ. ευρώ αποζημίωση υπέρ του Δήμου Αμαρουσίου από τις κατασκευαστικές του κ. ΛΑΤΣΗ και τον πρώην Δήμαρχο για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη Ο Δήμος Αμαρουσίου."
Μια είδηση που δεν εμφανίστηκε πουθενά και τη βρήκα στο "Έχουμε Πόλεμο"
Πήγε να εξαφανιστεί, όπως της Κούνεβα, αλλά τα αντανακλαστικά σαν να δουλεύουν λίγο καλύτερα. Καλή δουλειά απ' το blog.
ZDay - 15 Μαρτίου
Έχουμε ξαναμιλήσει για το Zeitgeist, ένα κίνημα που ξεκίνησε από τα ντοκιμαντέρ του Peter Joseph και του οποίου το "μανιφέστο" βρίσκεται εδώ. Τα ντοκιμαντέρ έχουν προκαλέσει μεγάλη αίσθηση, πέρα από τα βραβεία που κατάκτησαν, αλλά δεν έχουν προβληθεί καθόλου από τα μέσα μαζικής εξημέρωσης, που λέει κι ο Τζιμάκος.
Γι' αυτό ορίστηκε η 15η του Μάρτη σαν ημέρα ενεργοποίησης και ενημέρωσης για το Zeitgeist, για τη σαπίλα στην οποία μας έχουν βάλει και ζούμε. Για να ξεφύγουμε λοιπόν, δε φτάνει να καθόμαστε και να τους κράζουμε όλους, χωρίς να κάνουμε τίποτα. Καλά και τα blog, και τα email και το κράξιμο, αλλά πρέπει να οργανωθούμε, να συνεργαστούμε για να τρομάξει το σύστημα. Και δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ που θ' αλλάξει τον κόσμο. Δε θα το δει ο κόσμος και θα βγει στους δρόμους. Είναι όμως μια καλή ευκαιρία να δει ο κόσμος πόσο εξωφρενική είναι η πραγματικότητα και σιγά σιγά θα καταλάβει και θα θελήσει να διώξει πάνω απ' το κεφάλι του όλους αυτούς που του αποφασίζουν πόσα πρέπει να παίρνει, τι να τα κάνει, πως πρέπει να ζει και να καταναλώνει.
Αν σας ενδιαφέρει, μπορείτε απλώς να δείτε το ντοκιμαντέρ ή να οργανώσετε μια προβολή ή συζήτηση ή κάτι άλλο. Στην πλαινή μπάρα θα βρείτε όλους τους δεσμούς που χρειάζεται για να ξεκινήσετε. Για όσους μένουν στο Ρέθυμνο, συζητάμε μια προβολή του ντοκιμαντέρ σε δημόσιο χώρο. Για οτιδήποτε νεότερο, θα υπάρξει ενημέρωση.
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
Όταν μιλάει ο Σαμαράς, εσύ δεν πρέπει να μιλάς
«Όσοι τρομάζουν με τη βεβαιότητα ότι ο Καραμανλής θα είναι ο πρώτος πολιτικός της μεταπολίτευσης που θα εκλεγεί για τρίτη συνεχόμενη φορά πρωθυπουργός, θα πρέπει να μάθουν να ζουν με αυτήν τη βεβαιότητα»
Αντωνάκη, πάντα φημιζόσουνα για τη διορατικότητά σου, αλλά αυτό παραπάει. Αν ήξερε ο Καραμανλής ότι θα έλεγες τέτοια παπάρα, δε θα σε άφηνε. Είχε λέει να υπουργοποιηθεί από το 1993 ο Αντώνης. 16 χρόνια ετοίμαζες αυτή τη μαλακία ρε φίλε;
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΠΤΑΜΕΝΟΥ ΜΑΚΑΡΟΝΟΤΕΡΑΤΟΣ
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Σαν να κοιτάζομαι στον καθρέφτη
(πηγή: Guardian)
Τώρα συγκρούονται και οι δορυφόροι...
Ελέγχεται η πληροφορία ότι το δορυφόρο που ερχόταν από αριστερά τον οδηγούσε Ελληνίδα.
(πηγή: BBCnews)
Τι συμβαίνει με την τηλεόραση;
Κατ᾽ αρχήν, κανείς δε βλέπει τηλεόραση. Μπορεί να συζητάς με κάποιον ατελείωτη ώρα γι᾽ αυτήν, αλλά κάποια στιγμή, θα σου πετάξει το θεικό 'Βασικά εγώ δε βλέπω σχεδόν καθόλου.' Μετά διαβάζεις και τις στατιστικές, που λένε ότι οι Έλληνες βλέπουν 8 ώρες τηλεόραση τη μέρα κατά μέσο όρο και δε σου βγαίνουν τα μαθηματικά. Αυτοί οι ελάχιστοι άγνωστοι που βλέπουν, θα πρέπει να στερεώνουν τα βλέφαρά τους με οδοντογλυφίδες, για να ανεβάζουν τόσο το μέσο όρο. Είναι σαν τη Νέα Δημοκρατία. Κανείς δεν παραδέχεται ότι την ψηφίζει, αλλά δυο φορές βγήκε κυβέρνηση και ακόμα και τώρα, 3 στους 10 βλέπουν το δικό τους έργο.
Μετά είναι κι αυτοί, οι άνθρωποι της τηλεόρασης, που απ᾽ την ψυχαγωγία, μέχρι την ενημέρωση, προβάλλουν ότι πιο εξωφρενικό βρουν, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι ίδιοι άνθρωποι, που φωνάζουν για το που πάει η κοινωνία και η χώρα, είναι αυτοί που προβάλλουν την κακογουστιά, που υμνούν την υπερβολή, που θεοποιούν την ασχετοσύνη και την πονηριά.
Όλοι αυτοί μας κοροιδεύουν καθημερινά, έχοντας στήσει το μηχανισμό με τις θεαματικότητες, για να σε πείσουν ότι ντε και καλά τους βλέπεις. Από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ βλέπεις αμόρφωτους εγωμανείς ουρακοτάγκους να μας σερβίρουν ως άξια αναφοράς άτομα, που δεν κάνουν τίποτα στη ζωή τους, απ' το να γλείφουν από δω κι από κει και να βγάζουν τα προσωπικά τους στη φόρα.
Ανοίγεις αξημέρωτα την τηλεόραση κι έχεις τους σοβαρούς της Νετ να χασκογελάνε με την Εσπρέσσο, αλλάζεις και βλέπεις τον Καμπουράκη και τον Οικονομέα να ' χουν στείλει την κακομοίρα τη ρεπόρτερ σε μια στάνη στα Γαμίδια, που ο βοσκός είχε βάλει σήματα κυκλοφορίας (στοπ, απαγορεύεται κλπ) για τα ζώα. Δηλαδή, όσο πιο μεγάλη ηλιθιότητα κάνεις, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να ασχοληθούν μαζί σου.
Τα πρωινάδικα πάλι, ζουν σε ένα άλλο, παράλληλο σύμπαν. Δεν πα να καίγεται ο κόσμος, εμείς εκεί: ζώδια, κουτσομπολιό, μαγειρική, στρινγκ με γόβες και ατελείωτο μπούρου μπούρου. Τα μεσημεριανά πάλι, είναι στη φάση τους. Κι εδώ αν είσαι ηλίθιος μπορεί να σε δείξουν, αλλά με μία διαφορά. Αν είσαι τελείως ηλίθιος, θα σε κρατήσουν για δουλειά.
Η μεγάλη τρέλα όμως είναι στις ειδήσεις. Αν το έχετε παρατηρήσει, σε όλες τις ζώνες της τηλεόρασης, έχουμε πήξει στο σχόλιο. Σχολιάζουν την κυβέρνηση, σχολιάζουν τ' αθλητικά, σχολιάζουν τι φορούσε ο τάδε, σχολιάζουν τις άλλες εκπομπές, γενικώς έχουμε πήξει στους σχολιαστές. Θα περίμενε κανείς στις ειδήσεις τουλάχιστον, να ακούμε όντως ειδήσεις κι όχι σχόλια και φασαρίες. Κι όμως, υπάρχουν επαγγελματίες σχολιαστές και εκεί. Δε γίνεται ν' ανοίξεις την τηλεόραση και ν' ακούσεις ' έγινε αυτό' και να το αναλύσεις μόνος σου. Πρέπει ν' ακούσεις και τoν κάθε παπάρα να στο αναλύει, να κατευθύνει τη σκέψη σου. Ειδικά στην επαρχία, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δε διαβάζουν εφημερίδες και δε σερφάρουν. Φαντάζεστε ποιοι είναι αυτοί που διαμορφώνουν τη σκέψη αυτών των ανθρώπων; Ο Πρετεντέρης, ο Αυτιάς, ο Καψής, η αφρόκρεμα του νεοελληνικού πνεύματος δηλαδή.
Το πιο παρανοικό δε είναι ότι βλέπεις στην τηλεόραση πράγματα, που αφορούν την τηλεόραση. Εκπομπές ολόκληρες που δείχνουν αποσπάσματα από άλλες, που σχολιάζουν άλλες, που κράζουν άλλες, ένα σύστημα που γουστάρει τη μούρη του στον καθρέφτη και θέλει να μας πείσει ότι είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε αν τραγουδάει στο μπάνιο η Θώδη, αν ανανέωσε το συμβόλαιό του ο Αρναού και άλλα τέτοια κοσμοιστορικά. Με αποκορύφωμα βέβαια την εκπομπή του ξεφτιλισμένου του Θέμου, ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πως μπορεί ένας αριστερός να γυρίσει πλευρό και να γίνει αχόρταγο λαμόγιο, να γλείφει προέδρους, να γελάει σε βάρος αβοήθητων ανθρώπων, να χαλβαδιάζει τα δεκαοχτάχρονα που μαζεύει γύρω του και να εκβιάζει ανθρώπους.
Όπως τα περισσότερα πράγματα τελευταία γύρω μας η τηλεόραση έχει χάσει το στόχο της. Τα πάντα έχουν πάρει λάθος δρόμο, γιατί όχι κι αυτή; Πως γίνεται ένα τόσο δυνατό μέσο να χρησιμοποιείται τόσο άστοχα; Θέλω να κλείσω με κάτι ευχάριστο, αλλά το μόνο που μου έρχεται είναι:
" είμαι ο taftar και μόλις τελείωσα"
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
Αντιπολεμικο καλαθι
SFINA (οχι του καρατζαφερη)
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΜΕΞΙΚΑΝΟΙ
THE URBAN PRANKSTER NETWORK
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Έμμισθοι Δούλοι
Για του λόγου το αληθές ας πάρουμε το παράδειγμα ότι ο κυρ Μήτσος στο μπακάλικο αποφασίζει να επενδύσει στην αγορά ενός δούλου. Οι σκλάβοι ποτέ δεν ήταν δωρεάν πάντα είχαν μια αρχική τιμή. Με σημερινές τιμές ένας σκλάβος, καλό κομμάτι, 20 ετών, υγιής που θα σου βγάλει δουλειά τουλάχιστον για 40 χρόνια θα έπιανε τουλάχιστον 20.000€ Στα έξοδα εχουμε υπολογίσει τα μεταφορικά από του διαόλου τη μανά που θα τον φέρουμε, ιατρικές εξετάσεις για να μην μας σπρώξουν κάνα άρρωστο και φυσικά το κέρδος του δουλεμπόρου που με τόσο κόπο τον μάζεψε. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα καλά κομμάτια έχουν και καλή τιμή μεταπώλησης.
Ας υπολογίσουμε τώρα τα έξοδα που έχει ένας δούλος σε μηνιαία βάση:
Αγορά= 20000/40/12= 42€
Ενοίκιο σε γκαρσονιέρα με κρεβάτι 200€
(δεν νομίζω η σύζυγος του κυρ Μήτσου να βάλει το δούλο στο σπίτι της)
Φαγητό 2 πίτα-γύρο κάθε μέρα και κάνα φρούτο μην πάθει αβιταμίνωση 7€*30=210€
(σιγά μην του μαγειρεύει η κυρά Μήτσου- ντιλιβερι που του το πάνε κιόλας )
Ρεύμα 30€
Νερό 7€
Κοινόχρηστα 15€
Θέρμανση 15€
( αν αρρωστήσει ή πεθάνει από το κρύο πάει στράφι η επένδυση)
Υλικά καθαριότητας 14€
( ο δούλος στο μαγαζί πρέπει να είναι καθαρός, δεν μπορεί να βρωμάει γιατί θα απωθεί τους πελάτες)
Ρούχα 25€
(δεν μπορεί να είναι κουρελιάρης θα σιχαίνονται οι πελάτες)
Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη 25€
(πρέπει να τον έχουμε υγιή για να μπορεί να δουλέψει)
Μεταφορικά 2 ευρώ τη μέρα στο λεωφορείο 50€
Το σύνολο όλων των παραπάνω 633 ευρώ το μήνα.
Με βάση τα στοιχεία της Eurostat (Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία), ο κατώτατος ονομαστικός μισθός στη χώρα μας ανέρχεται το 2008 σε 681 ευρώ.
Οπότε ο κυρ Μήτσος, που είναι γάτα στους μπακαλουπολογισμους όπως ο παραπάνω, λέει «δεν με συμφέρει» για 48ευρω να έχω το άγχος μην το σκάσει, μην αρρωστήσει, μην μου πεθάνει πριν της ώρας του κλπ. Υπέρμαχος λοιπόν ο κυρ Μήτσος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσλαμβάνει υπάλληλο (ΕΜΜΙΣΘΟ ΔΟΥΛΟ) των 700€ που δόξα το θεό έχουμε ολόκληρη γενιά φέτος, δίνει και νέες θέσεις εργασίας. Πέφτει ο δείκτης της ανεργίας, ανεβαίνει ο δείκτης της ανάπτυξης και παίζουμε όλοι παλαμάκια..
Για όσους πιστεύουν ότι ήμουν λίγο κουβαρντάς σους υπολογισμούς π.χ. Θα μπορούσε να έχει 20 σκλάβους σε ένα 3αρι. Θα προσθέσω ότι αν ο κυρ Μήτσος είχε σουπερ μάρκετ και τον έλεγαν Μήτσο Καρφουρ θα άνοιγε παρασκευαστήριο στη Κίνα που έχει 1,8€ το μεροκάματο και σίγουρα δεν συμφέρει ο δούλος εκεί.
Θέλω να καταλήξω ότι εδώ και αρκετό καιρό ζούμε σε ένα κόσμο που απλά αποδέχεται την έμμισθη σκλαβιά και κάνεις δεν κάνει τίποτα. Όταν στην εξέγερση του Δεκεμβρίου κάηκε γνωστή αλυσίδα ρούχων στην Ερμού Ο μάνατζερ είπε ότι τώρα θα μείνουν άνεργοι τουλάχιστον 20 εργαζόμενοι (έμμισθοι σκλάβοι). Η πολιτεία λοιπόν αντί να επιδοτήσει τους σκλάβους επιδότησε το μαγαζί για να ανοίξει γρήγορα και να τους ξαναφέρει στη δούλεψη του. Αν ήταν δούλοι τουλάχιστον θα τους τάιζε μέχρι τότε…
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009
Νέο Κόμμα - Οι Δημοκρατικοί
Κατ᾽ αρχήν, δε σφύζουν από πρωτοτυπία, ούτε στο όνομα, ούτε και στο σήμα, ένα κλαδί ελιάς. Οι θέσεις τους είναι σε γενικές γραμμές θετικές και αυτοχαρακτηρίζονται ως 'ριζοσπαστικό κέντρο'. Μιλάνε για πλήρη διαφάνεια και για να το υποστηρίξουν αυτό, έγιναν το πρώτο κόμμα με ΑΦΜ. Επίσης, ορίζουν τη μέγιστη δυνατή δωρεά στο κόμμα στα 12.000 Ευρώ. Μιλάνε για φορολόγηση της εκκλησίας, πλήρη θρησκευτική ελευθερία, αναβάθμιση του τρόπου λειτουργίς των ΜΜΕ και του μορφωτικού επιπέδου των εργαζομένων σ᾽αυτά.
Κατά τ᾽ άλλα, κάποια μέλη του έχουν ένα νεοφιλελεύθερο παρελθόν στο κόμμα του Στέφανου Μάνου, κάτι που ήδη σπέρνει αμφιβολίες του στυλ ᾽προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατρακύλα της πολιτικής, να πάρουν κάποιο ποσοστό, για να έχουν ένα μοχλό πίεσης προς τα άλλα κόμματα και να αποκτήσουν πρόσβαση σε ΜΜΕ και κοινοτικό χρήμα.
Σε γενικές γραμμές πάντως τα λένε καλά. Θα μου πεις σε επίπεδο προγράμματος, όλα τα κόμματα καλά τα λένε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά πού λένε δεν έχουν καμία σχέση μ᾽αυτά που κάνουν. Απ᾽την άλλη, πρέπει να είμαστε τόσο δύσπιστοι επειδή τόσα χρόνια έχουμε καεί απ´αυτούς τους ελεεινούς, που μας κυβερνάνε; Πρέπει να καταδικάζουμε οτιδήποτε καινούριο με το 'έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι;᾽ προσωπικά, αυτό το 'έλα μωρέ,όλοι ίδιοι είναι', μου κάθεται στο λαιμό. Πιστεύω ότι αυτό το λένε όσοι ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία και ντρέπονται να το πουν και το λένε, κυρίως, για να το ακούσουν οι ίδιοι και να δικαιολογήσουν την επιλογή τους. Αφού όλοι είναι ίδιοι, τότε γιατί να δοκιμάσω τα καινούρια σκατά; Θα μείνω με τα παλιά, που τα χω συνηθίσει κιόλας.
Ξέφυγα λίγο. Το θέμα δεν το έχω μελετήσει όσο θα᾽πρεπε, οπότε οποιαδήποτε γνώμη αυτή τη στιγμή, θα είναι τουλάχιστον αυθαίρετη. Οφείλουμε όλοι, πιστεύω, να ασχοληθούμε λίγο και να μάθουμε τι είναι αυτό το καινούριο φρούτο, όπως και να ενθαρύννουμε κάθε καινούριο φρούτο, που θέλει την ψήφο μας. Η ιστοσελίδα τους είναι εδώ
Όπως και το κόμμα του Κανένα, που πρότεινε ο tinnitus. Απ᾽τη στιγμή που υπάρχουν πολλοί, που αισθάνονται ότι δεν τους εκφράζει κανένας, δε θα με χάλαγε καθόλου να υπήρχε πραγματικά ένα κόμμα με αυτό το όνομα και τη βραδιά των εκλογών ν᾽ακούγαμε 'Σε καταμετρημένο το 80% των εκλογικών τμημάτων, έχουμε: Κανένας 23%, Οικολόγοι Πράσινοι 20% Σύριζα 17%, ΚΚΕ 13%, κλπ κλπ.
Αλήθεια, τι χρειάζεται για να φτιάξουμε ένα κόμμα και να κατεβούμε στις εκλογές;
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΑ
Αθάνατη ελληνική αγροτιά
Οι οποίοι έχουν 100% δίκιο, αλλά έτσι όπως το διεκδικούν, εμένα δε μ' αρέσει.
Παρασκευή πρωί φτάνω στο μπλόκο στην Παντάνασσα, στην εθνική οδό Ηρακλείου - Ρεθύμνου. Και βλέπω τρία τρακτέρ από τη μία και τρία τρακτέρ από την άλλη να 'χουν κλείσει το δρόμο και οι αγρότες άφαντοι. Και τυχαίνει να επιστρέφω το βράδυ και να περνάω κατά τις 8:30 από το ίδια σημείο. Το αδιαχώρητο. Να βρέχει καταρρακτωδώς και να βλέπεις κόσμο, φώτα, καντίνες, χαμός. Ποια ήταν η διαφορά; Ήταν η ώρα των ειδήσεων.
Υπάρχουν προφανώς κάποιοι, όχι μόνο αγρότες, που θέλουν ν' αλλάξουν τον κόσμο απ' τον καναπέ τους...
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009
Όταν σε ψηφίζουν τρεις στους δέκα, είσαι πλειοψηφία;
Αλλά έτσι είναι. Άμα την κάνεις αυτή τη δουλειά για να πουλάς μούρη ή επειδή βαριέσαι να κάθεσαι σπίτι και θέλεις να ᾽χεις κάτι να κάνεις, και τον κόσμο θα βγάλεις στους δρόμους και τα τρακτέρ θα φέρεις στην Ομόνοια και νέα τρομοκρατία θα δημιουργήσεις. Κι ο Ομπάμα τα πήρε για να εκλεγεί, αλλά κατάφερε να δώσει ελπίδα απ᾽τις πρώτες μέρες, αυτοί είναι πάνω τόσα χρόνια και μας ξεφτιλίζουν και ξεφτιλίζονται καθημερινά. Απ᾽αυτούς που θέλουν να κυβερνήσουν, ποιος είναι αυτός που θα μας εμπνεύσει; Η Ντόρα, ο Ρουσσόπουλος, ο Λιάπης, η Διαμαντοπούλου, ο Καστανίδης, ο Πρωτόπαπας, ο Πάγκαλος, ποιος; Γιατί δεν κάνουν στην πάντα όλοι αυτοί; Δε βλέπουν την κατάντια μας; Κι εμείς, γιατί δεν τους διώχνουμε;
Ήδη έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σημάδια αηδίας στον κόσμο. Γιαουρτώματα και αποδοκιμασίες σε πολιτικούς συμβαίνουν καθημερινά σε εκδηλώσεις και ομιλίες κι αυτό θα μεγαλώνει, αλλά το πρόβλημα θα παραμένει άλυτο. Χρειάζονται άνθρωποι με όραμα και λύσεις, πρέπει να βρούμε ανθρώπους που να ξέρουν και να θέλουν να βοηθήσουν. Είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και μεις βασιζόμαστε ακόμα σ᾽αυτούς τους απαράδεκτους. Βοήθειά μας.
The Freenet Project

Στις μέρες μας, τα πάντα ακολουθούνται από θεωρίες συνομωσίας. Ακούς για κάτι καλό κι από πίσω υπάρχει κάτι κακό. Ακούς για κάτι κακό κι από πίσω υπάρχει κάτι χειρότερο. Κατά τη γνώμη μου, άλλη μια θεωρία συνομωσίας, που θα γίνει πραγματικότητα σύντομα, είναι η προσπάθεια να ελεγχθεί το Ίντερνετ. Το ακούμε χρόνια, ακούμε για συνεργασία στη λογοκρισία της Γκουγκλ με την κυβέρνηση της Κίνας, αλλά ακόμα δεν έχουμε αντιληφθεί τον κίνδυνο.
Εδώ έχουμε καταστρέψει τον πλανήτη κι ακόμα διαφωνούμε στο αν πρέπει να πάρουμε κάποια μέτρα για να σταματήσει η κατρακύλα, που να μυριστούμε τι θα γίνει στο Ίντερνετ;
Κι όμως ξέρουμε οι περισσότεροι πόσο εύκολα ανιχνέυσιμα είναι τα ίχνη της εικονικής μας ζωής. Όσοι έχετε διαχειριστεί ιστοσελίδες το ξέρετε ότι υπάρχουν πάρα πολλά δωρεάν προγράμματα παρακολούθησης της επισκεψιμότητας, που δίνουν πληροφορίες για τις ώρες επίσκεψης, τη διάρκειά της, το βάθος της, τι λειτουργικό χρησιμοποιεί ο επισκέπτης, από ποια σελίδα ήρθε, σε ποια πήγε, αν έξυνε τη μύτη του την ώρα που σέρφαρε και πολλά άλλα τέτοια.
Πολύ ωραίος ο πρόλογος για να μιλήσουμε για ένα project, το οποίο υπάρχει ήδη από το 2000 και λειτουργεί ως εξής: επιτρέπει τη διανομή και ανταλλαγή αρχείων και πληροφοριών, χωρίς το φόβο της λογοκρισίας κι αυτό γιατί βασίζεται στην ανωνυμία, για περισσότερη ελευθερία, και στον αποκεντρισμό, για μεγαλύτερη αντοχή σε επιθέσεις. Έχει αρκετές ομοιότητες με τα δίκτυα peer to peer, όπως το ότι ο χρήστης προσφέρει κάποιο εύρος ζώνης από τη σύνδεσή του (bandwidth) και κάποιο χώρο από το δίσκο του για αποθήκευση αρχείων, αλλά και μια μεγάλη διαφορά: ο χρήστης δεν αποφασίζει για τα αρχεία που αποθηκεύονται στο δίσκο του. Τα αρχεία σβήνονται ή όχι ανάλογα με τη δημοτικότητά τους και είναι κωδικοποιημένα, για να μην μπορεί κάποιος να κατηγορήσει το χρήστη για ότι βρίσκεται αποθηκευμένο στο σκληρό του. Χρησιμοποιείται επίσης για email, ανέβασμα σελίδων κ.α.
Η διεύθυνση είναι http://freenetproject.org . Για να δουλέψει όμως όπως πρέπει, δηλαδή να υπάρχει ανωνυμία και ασφάλεια, πρέπει να το κάνετε μαζί με δυο τρεις φίλους, να δημιουργήσετε δηλαδή ένα δικό σας δίκτυο από άτομα εμπιστοσύνης.
Επειδή κι εμείς τώρα το ξεκινάμε, αν ξέρετε κάτι παραπάνω ή το προσπαθήσετε και θέλετε να μοιραστείτε τις εντυπώσεις σας, θα το εκτιμήσουμε πάρα πολύ...







